Jestem neurologopedą klinicznym, absolwentką studiów podyplomowych z zakresu neurologopedii klinicznej na Uniwersytecie Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Łączę przygotowanie neurologopedyczne z wiedzą z zakresu logopedii, audiologii i protetyki słuchu, co pozwala mi kompleksowo spojrzeć na trudności związane z mową, językiem, komunikacją i przetwarzaniem słuchowym.
W swojej praktyce zajmuję się terapią neurologopedyczną zarówno dzieci, jak i osób dorosłych.
W pracy z osobami dorosłymi wspieram pacjentów z zaburzeniami mowy, języka i komunikacji związanymi z chorobami neurologicznymi, neurodegeneracyjnymi oraz zaburzeniami psychicznymi. Obszar moich zainteresowań obejmuje m.in. afazję, dysfagię, dyzartrię, zaburzenia komunikacji w przebiegu otępienia oraz zaburzenia językowe i komunikacyjne towarzyszące chorobom wpływającym na funkcjonowanie poznawcze i psychiczne, w tym schizofrenii i schizofazji. W terapii istotne miejsce zajmuje wspieranie zachowanych możliwości komunikacyjnych pacjenta, podtrzymywanie jego samodzielności oraz poprawa jakości codziennego funkcjonowania. Postępowanie terapeutyczne dostosowuję do stanu pacjenta, rodzaju trudności i jego indywidualnych potrzeb.
W pracy z dziećmi zajmuję się diagnozą i terapią zaburzeń rozwoju mowy oraz komunikacji, wspieraniem rozwoju małego dziecka i wczesnym wspomaganiem rozwoju. Mam doświadczenie w pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu, niepełnosprawnością intelektualną i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi.
Jestem również specjalistką w zakresie zaburzeń przetwarzania słuchowego i certyfikowanym providerem metody Neuroflow ATS. Wykształcenie w zakresie protetyki słuchu oraz doświadczenie audiologiczne pozwalają mi uwzględniać trudności słuchowe, które mogą wpływać na rozumienie mowy, komunikację, koncentrację i uczenie się.
Doświadczenie zawodowe zdobywałam w placówkach medycznych, poradniach, ośrodkach terapeutycznych i placówkach oświatowych. W pracy kieruję się indywidualnym podejściem do pacjenta, poszanowaniem jego potrzeb i możliwości oraz współpracą z rodziną i innymi specjalistami. Szczególnie ważne jest dla mnie wspieranie komunikacji, zachowanie możliwie największej samodzielności pacjenta i poprawa jakości jego życia.
